SOLide - Home SOLide - Home  
Pjotr, titanium 3D printed pen

Since 1998

RapidPRO Innalox

3D printen in ruraal Afrika

De belangstelling voor '3D printing' is de laatste jaren enorm toegenomen, onder meer door betere machines en materialen, in wisselwerking met meer toepassingen en bekendheid. In december bezocht ik een beurs/congres in Frankfurt am Main (EuroMold) en hoorde ik er meerdere mensen zeggen, onafhankelijk van elkaar: "Wat zou het mooi zijn om eenvoudige 3D printers beschikbaar te stellen aan mensen in de rurale gebieden van Afrika."

Wat later sprak ik daarover met een vriend van mij, voor wie ik ooit een draagbare lantaarn ontwierp voor mensen in juist dat soort gebieden. Helaas, direct bestempelde hij het idee als nutteloos. Hij zei: "Wat valt er voor ze te printen? Zelfs in de binnenlanden van Afrika komen allerhande spullen uit China terecht. Daarmee vergeleken, zijn geprinte voorwerpen duurder en kwalitatief minder, hoe dan ook." We discussieerden nog wat en realiseerden ons weldra dat de waarde zou moeten zitten in maatwerk. We dachten daarbij aan slachtoffers van landmijnen, waarbij valt te denken aan de vervaardiging van prothesen en aangepaste voorwerpen voor dagelijks gebruik, zoals schrijfgereedschap en bestek.

FDM

Het proces dat daarvoor in aanmerking komt, omdat de prijs ervan relatief laag is, heet 'fused deposition modelling' (FDM). Als materiaal dient kunststof draad (thermoplastisch), waarvoor desnoods afgedankte kunststof producten zijn te gebruiken. Eventueel kunnen zonnepanelen en accu's in de energiebehoefte voorzien. Verder is een computer nodig met sofware waarin tenminste sjablonen van prothesen zijn vastgelegd, en de gebruiker vooral (en hoegenaamd alleen maar) maten dient in te vullen om daarmee telkens de uiteindelijke vorm van een te printen prothese of iets dergelijks te bepalen. Eventueel kan meer sterkte worden verkregendoor het '3D printen' van een buiten- en een binnenschaal, en het opvullen van de tussenruimte met glasvezel en epoxyhars.

Angola

De voordelen zijn onder meer, dat patiënten in hun woonomgeving kunnen worden geholpen, wat vooral van belang is bij kinderen die als gevolg van lichaamsgroei met enige regelmaat aan een grotere versie van hun prothese toe zijn. Ik denk aan Angola. De betreffende technische transitie doet denken aan de vervaardiging van hoortoestellen. Tegenwoordig wordt het oor gescand (onlangs gerealiseerd) en met de resulterende informatie wordt de behuizing ‘geprint’. Been- en armprothesen worden nog altijd op een manier gemaakt die lijkt op de ‘oude’ manier waarop de behuizing van hoortoestellen wordt verkregen. Tijd voor wat anders misschien !

Ik heb het idee neergelegd bij Handicap International. Eens zien ...